Η επιβάρυνση του αρδευτικού νερού από την επιβολή του περιβαλλοντικού τέλους

Εξαιρετικά σημαντική θεωρούμε την κοινή παρέμβαση των επιστημόνων κ.κ. Φάνη Γέμτου και Κώστα Γκούμα με αναφορά στο επίκαιρο πρόβλημα που δημιουργεί η επιβολή περιβαλλοντικού τέλους στο αρδευτικό νερό.

Στο άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Λάρισας (δες εδώ {1} τον σχετικό σύνδεσμο) στις 27/2/2019, οι επιστήμονες αναλύουν πως προέκυψε το τέλος και διατυπώνουν κρίσεις για τα όσα έγιναν και όσα δεν έγιναν από την πλευρά της Πολιτείας όλα αυτά τα χρόνια.

Ένα από τα θέματα που συζητείται ευρέως είναι και το σκεπτικό της Οδηγίας  60/2000 και η σκοπιμότητα επιβολής ενός τέτοιου τέλους, θέματα για τα οποία οι αρθρογράφοι τοποθετούνται με σαφήνεια.

Από την πλευρά μας επισημαίνουμε ότι αν και η οδηγία αποτελεί ένα εργαλείο οπωσδήποτε εκσυγχρονιστικό για την Διαχείριση Υδάτων, τεχνικά και επιστημονικά, δυστυχώς διαπνέεται από τις τρέχουσες πολιτικές αντιλήψεις που κυριαρχούν σήμερα στην ΕΕ αλλά και στην κυβέρνηση του τόπου μας, όπου, ακόμη και βασικά για την ζωή μας αγαθά, όπως το νερό, η ενέργεια κ.α. αντιμετωπίζονται κατά βάση ως εμπόρευμα και παραγνωρίζεται η κοινωνική τους διάσταση. Και όπως παραδέχθηκε στη Βουλή (Ιούνιος 2017) ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων κ. Ιάκωβος Γκανούλης : {οι αποφάσεις αυτές επιβάλλονται από «οικονομικούς κύκλους των Βρυξελλών» και τα εργαλεία που προβλέπονται (τέλη, κόστη κλπ) είναι ισχυρά και «επικίνδυνα» στη χρήση τους, χωρίς μάλιστα να εξασφαλίζουν με βεβαιότητα την βιωσιμότητα}.

Σε ότι αφορά την κυβέρνηση, είναι φανερό ότι εφαρμόζει την οδηγία μόνο και μόνο γιατί είναι υποχρεωμένη, χωρίς να έχει εργασθεί, ως όφειλε, στην ωρίμανση των προϋποθέσεων υλοποίησής της. Όμως αυτό από μόνο του είναι πρόβλημα.  Όταν δεν πιστεύεις βαθιά σε μια πολιτική διαχείρισης υδάτων, δεν σχεδιάζεις έγκαιρα, δεν παρακολουθείς συστηματικά την εφαρμογή των αποφάσεων και των μέτρων που «επιβάλλεις», δεν οργανώνεις συνολικά την πολύμορφη προσπάθεια που απαιτείται, τότε και οι ελπίδες να πετύχεις κάτι καλό είναι συνήθως περιορισμένες και δυστυχώς στη χώρα μας τα πράγματα στον υδατικό και περιβαλλοντικό τομέα βρίσκονται εδώ και δεκαετίες σε παθογένεια, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε κάποιες πρωτοβουλίες και μεμονωμένες δράσεις.

Συνεπώς η προσπάθεια προσαρμογής στις απαιτήσεις της οδηγίας είναι αποσπασματικές χωρίς να συνοδεύονται από την αναγκαία σταθερή και ενιαία πολιτική στη διαχείριση των υδάτων.  Στην πραγματικότητα μας έχουν «πάρει σβάρνα» οι εξελίξεις και η γύμνια και το αλαλούμ του τομέα Διαχείρισης Υδάτων πλέον δεν κρύβεται με τίποτα.

Και ενώ διατηρούνται  όλες αυτές οι αβεβαιότητες, έως σήμερα η Πολιτεία δεν κατάφερε να επιλύσει τα διαρθρωτικά της προβλήματα, την πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων και το διοικητικό «αλαλούμ», ούτε καν κατάφερε να καταγράψει και να αδειοδοτήσει τις γεωτρήσεις, να μεριμνήσει για την δημιουργία μηχανισμού ελέγχου – καταμέτρησης των καταναλώσεων αρδευτικού νερού και να πάρει μέτρα μείωσης τους.

Κατά μείζονα λόγο δεν ασχολήθηκε ούτε με τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου των ΤΟΕΒ (από το 1958 !) που είναι οι φορείς διαχείρισης του αρδευτικού νερού. Η κατάσταση ειδικά σε αυτούς ξεπέρασε κάθε όριο, η κακοδιαχείριση και τα οικονομικά ελλείμματα είναι καθημερινά φαινόμενα και τελικά  την «νύφη» την πληρώνει αφενός ο κρατικός κορβανάς (δηλαδή όλοι μας) όσο αφορά τα οικονομικά, αφετέρου το περιβάλλον όσον αφορά την ορθολογική και αειφόρο χρήση του νερού. Από παντού χαμένοι.

Ας ελπίσουμε ότι όλες οι παρατηρήσεις των δύο έμπειρων αρθρογράφων καθώς και οι παραινέσεις του ιστοτόπου μας θα εισακουστούν ώστε να γίνει επιτέλους από τους αρμόδιους μια νέα αρχή. Ίδωμεν …..

{1} ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ : Νέες επιβαρύνσεις στους αγρότες – Άρθρο των Φάνη Γέμτου & Κώστα Γκούμα :

https://www.eleftheria.gr/%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%...

 

Φωτογραφίες: 
Πηγή: 
https://www.ypethe.gr