Μία ακόμη οικολογική ομάδα δηλώνει έτοιμη να..… κατεδαφίσει το έργο της Μεσοχώρας

Πριν λίγες εβδομάδες, με αφορμή σχετική δήλωση * της κυβερνητικής εκπροσώπου κας Όλγας Γεροβασίλη, δόθηκε από πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωση ** στα ΜΜΕ με τίτλο «όχι στην λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας, την καταστροφή του Αχελώου και την πολιτική εξαπάτηση».

Προφανώς δεν αποτελεί έκπληξη που τα στελέχη αυτά επιτίθενται στο κυβερνητικό κόμμα.  Είναι πάντως αξιοσημείωτο το θέμα το οποίο επέλεξαν για να κατηγορήσουν την κυβέρνηση, κάτι που αποδεικνύει για μια ακόμη φορά την πολιτική σημασία του υδροηλεκτρικού έργου (ΥΗΕ) της Μεσοχώρας, αλλά και ότι αποτελεί στόχο από ομάδες και πρόσωπα που επί δεκαετίες, καθοδηγούμενα από ιδεοληψίες, προσπαθούν να το ακυρώσουν επιμένοντας να κινούνται έξω από κανόνες θεσμικούς, δημοκρατικούς ακόμη όμως και εκείνους της επιστήμης, του διαλόγου και της λογικής.

Ας δούμε αναλυτικά την επιχειρηματολογία της ανακοίνωσης :

1. Η ανακοίνωση θεωρεί ότι το ΥΗΕ Μεσοχώρας εντάσσεται στον «αναπτυξιακό μύθο των μεγάλων έργων» τον οποίο, όπως ισχυρίζονται, στηρίζει ένα «ευρύ μπλοκ πολιτικών δυνάμεων», οι οποίες υποτίθεται ότι δεν διαθέτουν καμμία ευαισθησία για το «κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος που αυτά (σ.σ. τα έργα) προκαλούν». (Στο μπλοκ αυτό βάσιμα μπορούμε να εικάσουμε ότι συμπεριλαμβάνουν και τους επιστημονικούς φορείς, Πανεπιστήμια, ΤΕΕ, λοιπά επιμελητήρια κ.ο.κ. που επί χρόνια τεκμηριωμένα υποστηρίζουν την λειτουργία του έργου). Έμμεσα επίσης, εκτός από αναλγησία, αποδίδουν σε όλους όσους κατηγορούν προθέσεις συκοφαντίας και καταστολής (κάτι για το οποίο προφανώς οφείλουν να δώσουν εξηγήσεις τι εννοούν και σε ποιους αναφέρονται).

Οι παρατηρήσεις μας :

  • Η Μεσοχώρα είναι αμιγώς ενεργειακό έργο.  Συνήθως μια χώρα για να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες προσφεύγει στην κατασκευή έργων το μέγεθος των οποίων καθορίζεται από τις ανάγκες της (π.χ. λιγνιτωρυχεία, υδροηλεκτρικά εργοστάσια, πυρηνικούς σταθμούς, σταθμούς φυσικού αερίου, ανεμογεννήτριες σε βουνά, θάλασσες κ.ο.κ.).  Επί πλέον το μέγεθος των έργων, ειδικά των υδροηλεκτρικών, εξαρτάται και τα φυσικά χαρακτηριστικά της θέσης στην οποία παράγεται η ενέργεια (π.χ. όγκος ροής ποταμού, βάθος, πλάτος κοίτης κ.ο.κ.).  Γνωρίζουμε πολλές χώρες σε όλο το πλανήτη που έχουν πολύ μεγαλύτερα ΥΗ έργα από τα δικά μας γιατί απλούστατα διαθέτουν πολύ μεγαλύτερα ποτάμια.  Δεν γνωρίζουμε όμως καμία χώρα στον κόσμο που να διαθέτει υδατικό δυναμικό και να μην το εκμεταλλεύεται, είτε γιατί τα αναγκαία ΥΗ έργα ενοχλούν κάποιους που τα θεωρούν «μεγάλα», είτε για να μην κατηγορηθούν οι κυβερνήσεις τους για «αναπτυξιακή υστερία» , περιβαλλοντική καταστροφή κλπ.

  • Στη χώρα μας οι πολιτικές διαφωνίες για την ενέργεια και το εκάστοτε ενεργειακό μείγμα συνίστανται κυρίως σε θέματα όπως οι τιμές της ενέργειας με τις οποίες επιβαρύνονται τα πλατιά στρώματα της κοινωνίας μας, το ποιοι διαχειρίζονται την παραγωγή και εκμετάλλευση του ενεργειακού τομέα (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις) και άλλα παρόμοια για τα οποία συνήθως οι ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις είναι έντονα αποκλίνουσες.  Για τη Μεσοχώρα όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο, οπότε δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πώς κάποια  πολιτικοποιημένα άτομα, με τόση ευκολία, καταφεύγουν στο «τσουβάλιασμα» πολιτικών χώρων (π.χ. ακροδεξιά-ΚΚΕ, η όποια άλλα κόμματα και φορείς εννοούν)  απλά και μόνο  επειδή συμπίπτουν σε μία αυτονόητη θέση, ότι δηλαδή πρέπει να λειτουργήσει το ΥΗΕ Μεσοχώρας.  Φορτώνουν μάλιστα, σε όλους χωρίς εξαίρεση, αδιαφορία για τις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις στο λαό και τη χώρα (!) κρατώντας για τον εαυτό τους το «αλάθητο».   

  • Σε ότι αφορά στην περιβαλλοντική διάσταση, που και σε αυτό η ανακοίνωση μοιράζει ευθύνες δεξιά και αριστερά, η χώρα μας, ως μέλος της Ε.Ε., έχει αποδεχθεί και έχει ενσωματώσει πλήρως εδώ και πολλά χρόνια την περιβαλλοντική νομοθεσία της Ένωσης. Είναι επίσης γνωστό ότι το περιβαλλοντικό αυτό πλαίσιο είναι ιδιαιτέρως αυστηρό και ως προς τις τεχνικές διαδικασίες (μελέτες, περιβαλλοντικοί όροι κλπ) αλλά και ως προς τη δημοκρατική – κοινωνική νομιμοποίηση της επιλογής κάθε έργου σε μία χώρα (π.χ. διαβούλευση, γνωμοδότηση τοπικών οργάνων κ.λ.π). Αυτοί είναι οι κανόνες που ισχύουν στη χώρα, αυτούς υποθέτουμε ότι αποδέχονται και οι συντάκτες της ανακοίνωσης.  Άραγε τι από όλα αυτά δεν ισχύει για το ΥΗΕ Μεσοχώρας ; Οι περιβαλλοντικές του μελέτες κρίθηκαν επαρκείς από άξια στελέχη της διοίκησης και εγκρίθηκαν σε όλα τα επίπεδα (ΔΕΗ, Υπουργείο Περιβάλλοντος).  Η απεμπλοκή του έργου από τα προβλήματα των κατάντη έργων (Συκιά-μοναστήρι Μυροφύλλου, σήραγγα μεταφοράς, εκτροπή Αχελώου και πολλά άλλα για τα οποία υπήρξαν προσφυγές) έγινε πλέον αποδεκτή και από το ΣτΕ, γι΄ αυτό άλλωστε η ΔΕΗ προχώρησε στην επικαιροποίηση των περιβαλλοντικών όρων, οι φορείς σύσσωμοι γνωμοδότησαν θετικά και η κυβέρνηση φαίνεται να προχωράει στην περιβαλλοντική του αδειοδότηση.  Ακόμη, για την ιστορία το σημειώνουμε, και οι πιο παλαιοί αντίπαλοι της Μεσοχώρας οικολόγοι-πράσινοι εδήλωσαν, μέσω του Υπουργού κου Τσιρώνη (με όποια αξιοπιστία μπορεί αυτό να έχει), ότι η Μεσοχώρα «..νομίζουμε πως δεν έχει κάποιο πρόβλημα περιβαλλοντικό..» (3 Σεπτεμβρίου 2016, Ελευθερία Λάρισας), αποδεχόμενοι πλέον τη λογική του ΣτΕ και της ΔΕΗ.     Προς τι λοιπόν ο σκληρός λόγος της ανακοίνωσης ; Μήπως κρίνουν ότι απαιτούνται αλλαγές στην περιβαλλοντική  νομοθεσία ; Μήπως υπάρχει κάποια επί μέρους βάσιμη ή κρίσιμη περιβαλλοντική παράμετρος για το έργο που την έθεσαν στη διαβούλευση και αγνοήθηκε ; Μήπως εντοπίζουν κάποιο έλλειμμα στη δημοκρατική νομιμοποίηση της Μεσοχώρας από αποφάσεις είτε στη Βουλή (διαχρονικά), είτε στην περιφέρεια Θεσσαλίας, στο Δήμο Πύλης, στο ΤΕΕ, το ΓΕΩΤΕΕ ή όπου αλλού τέλος πάντων συζητήθηκε θεσμικά το θέμα αυτό ; Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει.  Για την Μεσοχώρα υπάρχει πλήρης και αδιαμφισβήτητη νομιμοποίηση δεδομένου ότι επί σαράντα χρόνια η άρνηση αυτή στην κατασκευή της μειοψηφούσε σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, περιβαλλοντικό, ενεργειακής πολιτικής κλπ), οπότε σε κανέναν δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιεί τέτοιο αφοριστικό λόγο σαν αυτόν της ανακοίνωσης και εν πάσει περιπτώσει κανείς δεν νομιμοποιείται να απαιτεί την ακύρωση του ΥΗΕ Μεσοχώρας.

2. Στην ανακοίνωση με ακραίους χαρακτηρισμούς κατηγορείται διαχρονικά η ΔΕΗ για την επιλογή της, σε συνεργασία με όλες τις κυβερνήσεις,  να αξιοποιήσει ένα μέρος του υδατικού δυναμικού της χώρας στην παραγωγή ενέργειας.

Την κατηγορούν για «ανερυθρίαστη» καταστροφή των ποταμών σε από κοινού καταστροφική δράση με τους εργολάβους (;) και για άλλα πολλά.  Ακόμη και τη χούντα (1967-1974) «επιστρατεύουν»,  δυστυχώς χωρίς σεβασμό στις όποιες έντιμες διοικήσεις και στελέχη της ΔΕΗ, επιχειρώντας να  δημιουργήσουν εντυπώσεις, να αποδώσουν κάποιου είδους  δόλο στις επιλογές της, να στρεβλώσουν την πραγματικότητα και να ενισχύσουν τα ανύπαρκτα επιχειρήματά τους. Κάνουν σαν να μη γνωρίζουν ότι η χούντα απλά ακολούθησε, χωρίς αλλαγές, τον σχεδιασμό για τα ΥΗ έργα των δύο προηγούμενων δεκαετιών, αξιοποιώντας μάλιστα προπαγανδιστικά τα θετικά τους αποτελέσματα (π.χ. εξηλεκτρισμός ορεινών χωρών κ.α.).   Ειδικά για τη Μεσοχώρα η ΔΕΗ κατηγορείται ότι ενήργησε «σπάταλα» προς δόξαν του κέρδους των τεχνικών εταιριών *** (και) των υπεργολάβων της ΔΕΗ».

 Οι απορίες και οι παρατηρήσεις μας :

  • Ο ενεργειακός σχεδιασμός της χώρας μας μετά τον πόλεμο στηρίχθηκε βασικά στο λιγνίτη και το νερό.  Ο ορθολογικός αυτός σχεδιασμός, συνέβαλλε ευθέως στην ανάπτυξη της χώρας και ανταποκρίθηκε άριστα στα κριτήρια της φθηνής ενέργειας αλλά και ενεργειακής ανεξαρτησίας, κριτήρια κρίσιμα για τα δύσκολα εκείνα χρόνια. Αλλά και η αριστερά στα θέματα αυτά δεν προσέφερε κάποιο άλλο εναλλακτικό μοντέλο ενεργειακού μείγματος και ουσιαστικά συνηγόρησε στη δημιουργία της, δημόσιας τότε, ΔΕΗ.     Γιατί λοιπόν τέτοιο πάθος για τη ΔΕΗ και την ΥΗ ενέργεια ;  Άραγε καταγράφεται στα αρνητικά της αναπτυξιακής μας ιστορίας ο Ταυρωπός, όπως ισχυρίζονται στην ανακοίνωση ; Η το κορυφαίο ΥΗ έργο των Κρεμαστών, που χάρις σε αυτό δόθηκε μεταξύ άλλων η δυνατότητα να πραγματοποιηθεί η ενεργοβόρος εξόρυξη της  αλουμίνας, διαμορφώνοντας όμως ένα προνομιακό πεδίο καθετοποιημένης εκμετάλλευσης του ορυκτού μας πλούτου, με  εξαγωγικές (έως και σήμερα) δυνατότητες για την Ελλάδα ; Το γεγονός ότι 50 ως 70 χρόνια μετά από εκείνη την περίοδο συζητάμε με βάση τελείως νέα δεδομένα για το ενεργειακό μείγμα της χώρας μας, σε κανέναν δεν επιτρέπει μια τέτοια μηδενιστική αντίληψη για τη ΔΕΗ και το έργο της. Κατά την άποψή μας η ΥΗ ενέργεια ήταν και παραμένει έως και σήμερα σημαντική παράμετρος για την ενεργειακή μας παραγωγή, προσφέρει ενέργεια υψηλής αξίας από ΑΠΕ (νερό), δεν έρχεται καθόλου σε αντίθεση με την βιώσιμη ανάπτυξη **** που όλοι επιθυμούμε και συμβάλει στη απεξάρτηση από εισαγόμενες πηγές ενέργειας, με θετικές γεωπολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις.

3. Στην ανακοίνωση καταγγέλουν ότι στη Μεσοχώρα η ΔΕΗ υπήρξε  «σπατάλη», «παράνομη» και καταθέτουν επίσης άποψη περί επικινδυνότητας του οικισμού.

  • Ως γνωστόν το έργο κόστισε έως σήμερα 511 εκ. ευρώ (επικαιροποιημένα στοιχεία 2016) και η ΔΕΗ προσδοκά παραγωγή ενέργειας αξίας 25 εως 30 εκ. ευρώ ετησίως.  Εάν υπάρχουν στοιχεία ότι η ΔΕΗ «σπατάλησε» χωρίς αιτιολόγηση χρήματα στη Μεσοχώρα είμαστε έτοιμοι να το καταγράψουμε και να το σχολιάσουμε. Έτσι όμως, αναπόδεικτα και αυθαίρετα, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να εκτοξεύει κατηγορίες, ειδικά όταν αυτές προέρχονται από πρόσωπα με σοβαρή πολιτική παρουσία.  Στο σημείο αυτό θα αναφέρουμε ότι το οικονομικό (και όχι μόνο) επιτελείο της ΔΕΗ πιέζεται ώστε τα δαπανηθέντα κεφάλαια των 511 εκ. ευρώ να «περάσουν» λογιστικά στις ζημιές της επιχείρησης, εφόσον το έργο δεν προχωρά, κατά μείζονα λόγω εάν αυτό εγκαταλειφθεί. Συνεπώς, όλοι αυτοί που υποτίθεται ότι θέλουν την προστασία του Δημόσιου χαρακτήρα και της βιωσιμότητας της ΔΕΗ, καθώς και την υπεράσπισή της από την λυσσαλέα επίθεση που δέχεται από θεσμικά και ιδιωτικά συμφέροντα, ας μας εξηγήσουν τι επιδιώκουν με τη Μεσοχώρα ; Κατά την άποψή μας στοχεύουν απλά και μόνο στην ικανοποίηση και δικαίωση των ξεπερασμένων από τη ζωή ιδεοληψιών τους για το «εμβληματικό», όπως το χαρακτηρίζουν, έργο της Μεσοχώρας, αγνοώντας ή/και αδιαφορώντας για το, αβέβαιο δυστυχώς, μέλλον της Δημόσιας αυτής επιχείρησης.

  • Σε ότι αφορά στα περί «παρανομίας» λόγω παλαιοτέρων αποφάσεων του ΣτΕ, καλό θα ήταν οι υπογράφοντες να διατηρούν μια σταθερή στάση για το ΣτΕ και τις αποφάσεις του και να μην τις «σέβονται» επιλεκτικά. Για παράδειγμα το ΣτΕ με την τελευταία απόφασή του (26/2014) έδωσε πράσινο φως για τη Μεσοχώρα, γι αυτό άλλωστε η ΔΕΗ ενεργοποιήθηκε για την αδειοδότησή του, γι αυτό η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός ανακοίνωσε τις προθέσεις του για την λειτουργία του έργου.  Εάν στ’ αλήθεια οι υπογράφοντες σέβονται τις αποφάσεις του ΣτΕ, τότε κακώς χαρακτηρίζουν το έργο και τη ΔΕΗ (και πλέον και την κυβέρνηση) «παράνομους». Ας αντιληφθούν ότι πλέον η ΔΕΗ και η πολιτεία προσαρμόστηκαν στους κανόνες και τις απαιτήσεις του ΣτΕ. Οι ίδιοι προτίθενται να τους αποδεχθούν;

  • Σχετικά με την «επικινδυνότητα» που αφορά στην ευστάθεια του οικισμού θα αναφέρουμε ένα χαρακτηριστικό και διδακτικό συνάμα στοιχείο από τα πολλά «επεισόδια» του σήριαλ Μεσοχώρας.  Πριν περίπου δέκα χρόνια η ΔΕΗ μελέτησε και προχώρησε στην  κατασκευή ειδικών έργων ενίσχυσης των εδαφών (σήραγγες απομάκρυνσης νερών, πασαλλοεμπήξεις κλπ) με στόχο να επιτευχθεί η διατήρηση ενός μέρους του οικισμού που δεν κατακλύζονταν από τη λίμνη. Οι γνωστές οργανώσεις που πολεμούσαν το έργο προσέφυγαν στο ΣτΕ και επέτυχαν την εγκατάλειψη αυτού του σχεδίου (αναστολή εργασιών). Λίγο διάστημα αργότερα η ΔΕΗ προχώρησε σε διαδικασίες απαλλοτρίωσης και των σπιτιών εκείνων που είχε προσπαθήσει να περισώσει.  Τελικά πάνω από το 80% των κατοίκων του χωριού προσυπέγραψαν την αποδοχή αυτού του σχεδίου, αναμένοντας έως και σήμερα την οριστική απαλλοτρίωση.  Τώρα όμως, οι ίδιοι που πρωτα-γωνιστούσαν τότε στην διακοπή εργασιών, αξιοποιώντας σήμερα την στενή τους σχέση με τον Υπουργό Περιβάλλοντος, προκάλεσαν «νέα» γεωλογική μελέτη (διάρκειας 50 ημερών και κόστους 15.000 ευρώ) για γεωλογικές εργασίες που θα προστατεύσουν κάποια από τα σπίτια που υπερβαίνουν τη στάθμη της λίμνης. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς: την ανευθυνότητα ; την υποκρισία ; την μικροπολιτική διάθεση ; την πολιτική εξαπάτηση των κατοίκων που περιμένουν την απαλλοτρίωση των ιδιοκτησιών τους, όταν ήδη στα διπλανά χωριά και ιδιοκτησίες ΟΛΟΙ οι κάτοικοι, εδώ και πολλά χρόνια έχουν εισπράξει τις αποζημιώσεις τους ενώ  οι Μεσοχωρίτες ακόμη την περιμένουν ;  Και με την ευκαιρία, ας έχουν υπόψη τους οι συντάκτες της ανακοίνωσης ότι ο Δήμος Πύλης και οι κάτοικοι Μεσοχώρας εάν φύγουν από το προσκήνιο αυτές οι ακτιβιστικές αντιδράσεις και οι αδιέξοδες προτάσεις τους για τη Μεσοχώρα, καμιά «εγκατάλειψη» ή «προδοσία» δεν πρόκειται να αισθανθούν. Τους διαβεβαιώνουμε μάλιστα ότι θα συμβεί το ακριβώς αντίθετο.  Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων αναζητά, μαζί με το Δήμο, επίλυση του θέματος, αδειοδότηση του έργου και διακοπή της «ομηρίας» τους.  Το δήλωσαν οι ίδιοι επανειλημμένα δημόσια στον υπουργό Περιβάλλοντος, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας και στα ΜΜΕ.  Η ύπαρξη και η δράση μιας μαχητικής μειοψηφίας, ειδικά όταν σε αυτήν πρωτοστατούν παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ, προετοιμάζει απλώς την ηρωική έξοδο αυτού του κόμματος από τις παλιές του θέσεις για τη Μεσοχώρα με το μικρότερο δυνατό κόστος. Κλείνοντας το θέμα της επικινδυνότητας θα δούμε τις προτάσεις της μελέτης και θα επανέλθουμε.  Εκφράζουμε πάντως φόβους ότι η ανεύθυνη έως σήμερα κυβερνητική πολιτική για τη Μεσοχώρα θα χρησιμοποιήσει το θέμα αυτό σαν εργαλείο καθυστέρησης ή/και εμπλοκής του έργου στο όνομα των κατοίκων.

4. Ένα ακόμη στοιχείο που επικαλείται η ανακοίνωση είναι ότι «η χώρα διαθέτει υπερεπάρκεια εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας, πολλές από τις οποίες είναι πλέον ιδιωτικές και τις πληρώνουμε για να υπολειτουργούν ή να μην λειτουργούν καθόλου». Παρακολουθώντας όλα αυτά τα χρόνια τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα ενεργειακά δεν εντοπίσαμε ανάλογες ανακοινώσεις με παρόμοια επιχειρηματολογία για άλλα υπό υλοποίηση ενεργειακά έργα, τα οποία στο μεταξύ λειτούργησαν στην διάρκεια αυτών των σαράντα χρόνων που ζούμε τις διαμάχες για τη Μεσοχώρα.

Ας μας υποδείξουν όσοι υπογράφουν την ανακοίνωση μια άλλη σχετική τοποθέτησή τους π.χ. κατά των ΥΗΕ του Ιλαρίωνα,  έργου με παρόμοια χαρακτηριστικά σαν της Μεσοχώρας, επί του Αλιάκμονα.  Ας σημειωθεί ότι η λειτουργία του Ιλαρίωνα άρχισε επί των ημερών κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ενώ η έναρξη κατασκευής του είναι μεταγενέστερη εκείνης της Μεσοχώρας, οπότε εάν ήθελαν να είναι συνεπείς προς τις διακηρύξεις τους αυτό το έργο θα έπρεπε να το πολεμούν σταθερά και πιο έντονα έως την τελική ακύρωσή του, κάτι βεβαίως που δεν συνέβη. Ας μας υπενθυμίσουν επίσης ποια ήταν η θέση τους όταν πριν λίγα μόλις χρόνια μεγάλη ιδιωτική ενεργειακή – τεχνική εταιρία, εγκατέστησε, λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα της Μεσοχώρας, τον ΥΗ σταθμό Δαφνοζωνάρας επί του Αχελώου. Το γεγονός ότι οι ιδιώτες επενδυτές είχαν την «έμπνευση», αξιοποιώντας κατάλληλα το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, να βαφτίσουν αυτό το έργο ως «μικρό» υδροηλεκτρικό (δηλαδή κάτω των 10 MW) δεν προσφέρει σε κανέναν πολιτικό άλλοθι για την σιωπηλή αποδοχή του. Όσοι το επισκέφθηκαν θα γνωρίζουν ότι η επέμβαση στο περιβάλλον στη Δαφνοζωνάρα ήταν σημαντική, ενώ προφανώς ισχύει και εδώ η διακοπή της συνεχούς ροής του ποταμού.  Γιατί λοιπόν δεν βρίσκεται και αυτό στο στόχαστρο τους ;

Ας μας πληροφορήσουν επίσης ποια ήταν η στάση τους , κομματικά και προσωπικά, στην πανθομολογούμενη άλωση του τομέα ηλεκτροπαραγωγής από τα 2-3 γνωστά κεφαλαιοκρατικά ολιγοπώλια του φυσικού αερίου, η εισαγωγή του οποίου καλύπτει πλέον κοντά στο  30% της συνολικής ηλεκτροπαραγωγής στη χώρα, ανατρέποντας πλήρως τις ισορροπίες στον τομέα της ενέργειας.  Εφόσον λοιπόν έχουμε «υπερεπάρκεια», όπως ισχυρίζονται,  γιατί δεν ζητούσαν και δεν ζητούν την ακύρωση των σχετικών μονάδων ΦΑ, που σημειωτέον αφενός δεν είναι ΑΠΕ αφετέρου η λειτουργία τους επιτείνει την ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδας ;  Γιατί δεν ζητούν και την κατάργηση των σημαντικών κινήτρων που τα συνοδεύουν ; Άραγε η «υπερεπάρκεια» αποτελεί επιχείρημα μόνο όταν πρόκειται για τη Μεσοχώρα ;  Με δεδομένο επίσης ότι τα ίδια πρόσωπα επανειλημμένα έχουν ανακοινώσει την  αντίθεσή τους στις λιγνιτικές μονάδες και εάν   προς στιγμήν υποθέσουμε ότι αυτός ο στόχος περιορισμού ή/και πλήρους κατάργησης των λιγνιτικών μονάδων επιτευχθεί, θα ισχύει άραγε το επιχείρημά τους για την «υπερεπάρκεια» που τώρα επικαλούνται; Και κάτι ακόμη.  Ας ρίξουν μια ματιά στα πιο πρόσφατα στοιχεία του ΛΑΓΗΕ ***** για τις εισαγωγές ενέργειας στις οποίες προβαίνει η χώρα μας.  Ο οικονομικός τύπος πρόσφατα χαρακτήριζε ως ρεκόρ το έλλειμμα του σχετικού ισοζυγίου.  Συμβαδίζουν λοιπόν όλα αυτά με την δήθεν «υπερε-πάρκεια» ;

Η πραγματικότητα είναι η Μεσοχώρα είναι έργο αναγκαίο και κακώς τόσα χρόνια δεν αξιοποιείται.  Έχει τη δυνατότητα να παράγει ενέργεια αιχμής, δηλαδή για τις ώρες που δεν επαρκεί η παραγωγή από το σύστημα και θα υποκαταστήσει μέρος αυτών των εισαγωγών, οι οποίες γίνονται ως γνωστόν σε υψηλότερα επίπεδα τιμών επιβαρύνοντας άσκοπα τη χώρα μας και το κοινωνικό σύνολο.  Η Μεσοχώρα αποτελεί μία επένδυση η οποία, πέραν του ότι ισχυροποιεί τη θέση της ΔΕΗ, είναι βιώσιμη από κάθε άποψη και υλοποιείται με βάση τους κανόνες της επιστήμης, της τεχνικής και της περιβαλλοντική πολιτικής της ΕΕ (ΑΠΕ κλπ).

5. Κλείνοντας αυτό το σημείωμα μας εντυπωσιάζει το γεγονός ότι όλοι οι υπογράφοντες, όπως δηλώνουν, «δεν βρίσκουν κανένα λόγο» να αποδεχθούν την πραγματικότητα για το ΥΗ Μεσοχώρας και την ανάγκη της λειτουργίας του.  Η άποψή τους φαίνεται να είναι συνολική και για τα άλλα έργα του Άνω Αχελώου, απαιτώντας π.χ. το σφράγισμα του εργοταξίου της Συκιάς.  Ρωτάμε : Εάν κάποιος αποδεχθεί τη θέση τους, μετά τι ακολουθεί, ειδικά για τη Μεσοχώρα ; Έχουν να παρουσιάσουν κάποια πρόταση τεχνικά και περιβαλλοντικά τεκμηριωμένη ;  Μπορούν να μας δώσουν στοιχεία των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και του κόστους για την  αδιέξοδη, όπως εμείς θεωρούμε, θέση της καθαίρεσης του φράγματος και της εκποίησης του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού του ΥΗ σταθμού Γλύστρας για παλιοσίδερα;

Αυτό το σκεπτικό της καταστροφής, με όλο το σεβασμό στα πρόσωπα και τα πολιτικά ρεύματα που εκπροσωπούν οι υπογράφοντες, συνιστά κατά την άποψή μας πολιτική και κοινωνική ανευθυνότητα.  Στην περίπτωσή τους ταιριάζει απόλυτα αυτό για το οποίο με υπεροψία κατηγορούν όλους τους άλλους, ΔΕΗ, πολιτικά κόμματα και φορείς, δηλαδή την αδιαφορία για «κοινωνικό» και «οικονομικό» κόστος που προκαλεί η στάση τους.  Δυστυχώς όμως για αυτούς, η Μεσοχώρα, ως αντικείμενο κινήματος και ως στοχευμένος πολιτικός στόχος, η «μάχη» της Μεσοχώρας όπως την αποκαλούν, δεν φαίνεται να τους βγαίνει.

Ας αντιληφθούν επιτέλους, ότι ακόμη και ορθές να ήταν οι απόψεις τους για τα ΥΗ έργα, δεν είναι ούτε λογικό ούτε παραδεκτό να απαιτούν από όλη την κοινωνία την «αναδρομική» εφαρμογή των «ιδεών» τους με την καταστροφή κοινωφελών έργων που τα έχει ήδη πληρώσει ο ελληνικός λαός εδώ και πολλές δεκαετίες.

Οκτώβρης 2016

* Δήλωση της κυβερνητικής εκπροσώπου κας Όλγας Γεροβασίλη : 

http://www.ypethe.gr/sites/default/files/archivefiles/2016_08_23_dimosie...

** Ανακοίνωση στα ΜΜΕ από πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ :

http://trikkipress.gr/%CE%BF%CF%87%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%B5...

http://exodospress.gr/ochi-sti-litourgia-tou-fragmatos-tis-mesochoras-ti...

*** Πολύ πάθος και αφοριστική διάθεση διακρίνουμε στο κείμενο για τον εργοληπτικό κατασκευαστικό τομέα.  Η ανακοίνωση παρουσιάζει γενικά τις τεχνικές εταιρίες, χωρίς την παραμικρή διάκριση, σαν κάποια τέρατα που καταστρέφουν, κερδοσκοπούν, αδιαφορούν για κοινωνικό σύνολο, το περιβάλλον κλπ. Αν και δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε και κατά μείζονα λόγο να υπερασπιστούμε τις εταιρίες, δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε αυτή την εξόφθαλμη εκτροπή στο λαϊκισμό. Κατ’ αρχήν μία απορία: γιατί τόση επιθετικότητα; Γιατί επί δικαίων και αδίκων ; Άραγε δεν υπάρχουν κατασκευαστικές εταιρίες που μπορούν υπεύθυνα να υλοποιήσουν το έργο που τους ανατίθενται ανταποκρινόμενες και στο κοινωνικό τους ρόλο ; Πρέπει παντού να βλέπουμε διαφθορά και καταστροφές; Και θεωρούν στ’ αλήθεια οι συντάκτες της ανακοίνωσης ότι λαϊκισμοί του τύπου «δεν (θα) εγκαταλείψουμε τους κατοίκους της …Νότιας Πίνδου στα νύχια των τεχνικών εταιριών» συνιστούν πολιτικό λόγο και συγκροτημένη επιχειρηματολογία ;

 Εκτός από αυτά αναρωτιόμαστε : Εάν κάποιοι από τις υπογράφοντες που παλαιότερα πολιτεύθηκαν είχαν επιτύχει τον πολιτικό τους στόχο να εκλεγούν ως επικεφαλής πολύ μεγάλων οργανισμών (π.χ. η κα Πορτάλιου ως Δήμαρχος Αθηναίων, είτε η κα Διώτη ως Περιφερειάρχης Θεσσαλία κ.ο.κ.) πως θα κατασκεύαζαν τα όποια έργα είχαν στο πρόγραμμά τους και στο όραμά τους ; Ας μην αυταπατώνται,  θα έκαναν ακριβώς αυτό που έκανε και η ΔΕΗ, που με τόση ελαφρότητα την τοποθετούν «στο απόσπασμα». Όλα τα υπόλοιπα προσφέρονται απλά για λαϊκή κατανάλωση.

**** Στην Κομμισιόν τέθηκε από Έλληνα Ευρωβουλευτή (κ. Ν. Χρυσόγελο) πριν λίγα χρόνια, ερώτημα κατά πόσο τα «μεγάλα φράγματα» θεωρούνται ως «βιώσιμα» έργα με βάση την οδηγία 60/2000 για τα νερά, αμφισβητώντας μάλιστα εάν η ΥΗ ενέργεια είναι ΑΠΕ. Η απάντηση του επιτρόπου ήταν σαφής: «Η ΥΗ ενέργεια είναι ανανεώσιμη πηγή ενέργειας» και ότι τα φράγματα μπορούν να κατασκευάζονται σε μια χώρα της Ε.Ε. με την προϋπόθεση να υπάρχει συμμόρφωση «προς το περιβαλλοντικό κεκτημένο της Ε.Ε. (νομοθεσία κλπ)».

***** ΛΑΓΗΕ : http://www.ypethe.gr/sites/default/files/archivefiles/2016_08_23_lagie_a...

Σχετικές αναρτήσεις στο ypethe.gr

  • Εκτενές κείμενο της ΕΘΕΜ, στο οποίο σχολιάζεται η συνεδρίαση της Επιτροπής περιβάλλοντος με θέμα «Φράγματα και μικρά υδροηλεκτρικά έργα». Μας εκφράζει απόλυτα και θα το βρείτε στο παρακάτω link : 

http://www.ypethe.gr/sites/default/files/archivefiles/2016_06_18_sholia_...

  • Τα Μικρά Υδροηλεκτρικά Έργα (ΜΥΗΕ) και οι απαιτούμενες θεσμικές πρωτοβουλίες :

http://www.ypethe.gr/news/ta-mikra-ydroilektrika-erga-myie-kai-oi-apaito...